Piše: Lidija Franović

Radnici firme “Belville” ogradili su pre nekoliko dana prostor oko romskog naselja u bloku 67, čijim stanovnicima je poručeno da ne mogu da se bave skupljanjem papira i kartona jer bi time ugrozili “ugled Grada”. Veliki problem predstavlja i voda, koju nakon ograđivanja više ne mogu da sipaju blizu Univerzitetskog naselja
Mukama Roma iz novobeogradskog bloka 67 čini se da nema kraja. Nakon rušenja nekoliko njihovih kućeraka pre tri meseca kako bi bila izgrađena saobraćajnica pored naselja Belville, u kojem će tokom predstojeće Univerzijade biti smešteni učesnici ovog takmičenja, i čestih pretnji gradskih funkcionera da će svi koji nemaju beogradska dokumenta morati da napuste Beograd, najnovije priređeno “iznenađenje” je ograđivanje žicom.

Iako će žica, visine oko dva metra, na kojoj će biti okačeni reklamni panoi kako bi manje bili vidljivi prizori života na dnu, biti uklonjena po završetku najveće sportske manifestacije, kako je najavljuju, ipak je utisak na licu mesta mučan a zbog ovog poteza Belville-a već su reagovale članice Koalicije protiv diskriminacije.

Jedini put do ulice Jurija Gagarina vodi preko parkinga preduzeća Parking a pojedini Romi koji se bave skupljanjem papira rekli su za e-novine da su već imali problema da tuda prođu sa kolicima. Prema rečima portparola Romskog nacionalnog saveta Ivana Vasića, Romima je čak rečeno da u toku Univerzijade ne mogu da se bave skupljanjem papira i ostalih sekundarnih sirovina, da ne bi “narušili ugled Grada”.

U slučaju požara ili potrebe za hitnom medicinskom intervencijom, vatrogasna ili ambulantna vozila ne bi imala kuda da priđu. Zbog toga je Romski nacionalni savet tražio od gradskog sekretara za socijalnu zaštitu Vladana Đukića da hitno bude urađen prilaz naselju, u kojem je ranije već došlo do požara, srećom bez ljudskih žrtava.

Šta će biti sa svakodnevnom egzistencijom Roma koji za kilogram papira dobijaju sve manje i manje novca (sada 1-1,5 dinara po kilogramu), izgleda da malo koga brine. Hranu, koja je sve skuplja i skuplja u beogradskim prodavnicama, niko i ne spominje. Bar jednom obroku dnevno mogli bi da se nadaju samo oni koji imaju beogradsku ličnu kartu, ako se smiluje Gradski centar za socijalni rad - odeljenje na Novom Beogradu, na koji ih je uputila gradska vlast. Onima koji su u grad, koji voli da se pohvali da je svet, došli sa strane ostaje hranjenje iz kante, kako sami stanovnici ovog naselja zovu kontejnere.

Vladan Đukić je još u sredu popodne obećao cisterne sa vodom, ali je i njihov dolazak kasnio... “Deca moraju da se kupaju, da se obuku i da jedu”, rekla je jedna žena, koja se seća svoje kuće sa vodom i strujom u Peći, koju je morala da napusti pre deset godina. Sada da bi okupala svoje dete pod vrelim junskim suncem, mora da koristi vodu iz flaše.

Život u stalnoj izolaciji, nemogućnost da se uslovi života značajnije promene, dovelo je do toga da su mnogi stanovnici naselja u bloku 67 izgubili svaku nadu u bolje sutra. Jednu stariju ženu je trenutna atmosfera podsetila na nacističke logore.

“Sada smo kao u nemačkom logoru, gde su pobijeni i Romi i Jevreji”, izjavila je ova razočarana  žena, koja pre očekuje mrtvački sanduk nego poboljšanje životnih uslova.

Izvor: e-novine

Comments

B

i

u

Quote

Code

List

List item

URL

Name *
Code   
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

Submit Comment